De afgelopen maanden ben ik zeer nauw betrokken bij de lokale politiek. Er gaat geen donderdag voorbij of ik bevind mij in de raadszaal om de vergaderingen te volgen van de Raad en alles wat daaraan gelieerd is. Er gaat geen maandag voorbij of er is wel een interessant debat of andere interessante bijeenkomst van inwoners van ‘mijn ‘Zaanstad dat ik bijwoon. Er zijn geen debatloze, bezoekloze of vergaderloze dinsdagen meer en sporten op woensdag zal er ook de komende tijd niet van komen. De weekenden vullen zich met campagne voeren in Zaandam en de bijbehorende kernen en zo hoort het ook. Lokale politiek is politiek pur sang. Het gaat om mensen, hun mening, hun leven, hun beleving. En hun stem. Op wie ze ook zullen stemmen (áls ze gelukkig al stemmen), belangrijkste is dat ze van zich laten horen. Het mooie en fijne aan lokale politiek is dat je alle voors en tegens van waarom wel en waarom niet (stemmen en op wie dan wel en op wie dan wel niet) van dichtbij kunt horen. Letterlijk. De mitsen en maren en wat er lééft. Bij die mensen bij wie wij, lokale politici, in de buurt wonen en leven. Bij de mensen bij wiens kinderen onze kinderen op school zitten. Met wie ze ruzie maken, met wie ze plezier hebben en met wie zij zich samen vormen tot de maatschappij van later. Voor wie wij nu al bezig zijn om bepaalde zaken aan te pakken, aan te scherpen, bespreekbaar te maken. En dat wij dat nog echt samen doen. Zowel binnen de gehechtheid die onze partij (D66) kent als binnen het iets grotere geheel van een boel partijen die, los van waar ze landelijk of niet een navelstreng hebben lopen, samen toch werken aan de verbetering op een heleboel punten binnen de Zaanstreek. Omdat ze het zich wél aantrekken en al die mensen wél de moeite nemen om te flyeren, campagne te voeren, aanwezig zijn bij allerlei bijeenkomsten. Niet voor niks. Iedereen zit op maandag hier en op dinsdag daar en iedereen komt niet meer aan zijn of haar hobby’s toe in deze weken. Want we zijn allemaal bezig met de puurste belangen in de mooiste zin van het woord, voor onze Zaanstreek. En dat kost tijd en moeite en energie. Energie die we koste wat kost erin willen steken. Grappig is dat, als er via de landelijke navelstrengen, personen ten tonele komen die niet vanuit de streek komen er grote ophef ontstaat. Alsof dat halfuurtje het verschil maakt in je campagne. Alsof het vallen van een landelijk kabinet onze inspanningen minder energie en liefde doet kosten. Alsof het afbreuk doet aan waar wij voor staan. Want nee, dat alles doet er nu even niet toe. Landelijk valt en valt even in het niet, vergeleken met wat er lokaal gebeurt. Omdat er lokaal zaken zijn die aangepakt moeten worden. Omdat er lokaal democratisch gedacht wordt. Omdat er lokaal eindelijk eens aan burgerparticipatie wordt gedacht. Omdat er lokaal een boel mensen zijn die zich druk maken. Los van alle landelijke perikelen. Omdat ze het waard vinden wat hier gebeurt. Nu en straks. En dat het tijd wordt voor lokale actie. Anders, ja, dat wel. Maar samen met de inwoners, samen met allen die dat ook wensen en samen met hen die er voor open staan. Omdat het alle inzet waard is! Luisteren naar de mensen die het ervaren, er wonen en alles meemaken in hun directe omgeving. Anders Ja! Lokaal Ja! De rest komt vanzelf…